முகப்பு / விசேட பதிவுகள் / பேச்சுப்போட்டிகள் 2019

பேச்சுப்போட்டிகள் 2019

பேச்சுப்போட்டிகள் 2019

பாலர்பிரிவு

தமிழ்மொழி

தமிழ் எம் தாய் மொழி.  உலகின் மூத்த மொழி.  தமிழை உயிராய் மதிப்பவர் நம் தமிழர்கள். தமிழ் பேசும்போது அது நம் நாவில் அமுதமாய் இனிக்கும்.  அவள் பொதிகையில் பிறந்த பொன்மகள். பூந்தென்றலில் தவழ்ந்து வரும் பூமகள். ஆதி சிவன் தந்த மொழி. அது முருகப் பெருமானின் சொத்து. மூவேந்தர்களின் மூச்சு. அவ்வைப் பிராட்டியின் முத்து. அகத்தியர் அணிபூட்டிய ஆரணங்கு. அள்ள அள்ள ஊறும் அன்னை மொழி.  தெவிட்டாத மொழி. தேன் சிந்தும் மொழி. தமிழைக் கற்போம். பேசுவோம். வளர்ப்போம். நாம் தமிழர் என்று தலை நிமிர்ந்து சொல்வோம்.
நன்றி வணக்கம்.

 

கீழ்ப்பிரிவு
திருக்குறள்

திருக்குறளை எழுதியவர் திருவள்ளுவர் ஆவார்.  உலக இலக்கிய அரங்கில் தமிழர்கள் பெருமிதமாக நெஞ்சம் நிமிர நிற்கும்படி செய்த உன்னதப் படைப்பாளி அவர். பாடல்கள் அனைத்துமே குறள் வெண்பா என்னும் வெண்பா வகையைச் சேர்ந்தவை. அக்காலத்தில் இவ்வகை வெண்பாக்களால் ஆகிய முதல் நூலும் ஒரே நூலும் இதுதான். குறள் வெண்பாக்களால் ஆனமையால் ‘குறள்’ என்றும் அதன் உயர்வு கருதி ‘திரு’ என்ற அடைமொழியுடன் ‘திருக்குறள்’ என்றும் பெயர் பெறுகிறது.

தன் அறிவாலும் மற்றும் சிந்தனையாலும் அவர் எழுதிய திருக்குறள், உலகப்புகழ் பெற்ற இலக்கியமாக மாறி தமிழர்களுக்குப் பெருமையைத் தேடித் தந்திருக்கிறது. இந்நூல், சங்க இலக்கிய வகைப்பாட்டில் பதினெண்கீழ்க் கணக்கு எனப்படும் பதினெட்டு நூல்களின் திரட்டில் இருக்கிறது. மேலும் வாழ்வியலின் எல்லா அங்கங்களையும் இனம், மொழி, பாலின பேதங்களின்றி காலம் கடந்தும் பொருந்துவது போல் கூறி உள்ளது.     திருக்குறளை  உலகப் பொது மறை,  முப்பால், ஈரடி, உத்தரவேதம், தெய்வநூல், பொதுமறை, பொய்யாமொழி, வாயுறை வாழ்த்து, தமிழ் மறை, திருவள்ளுவம் போன்ற பல பெயர்களால் சிறப்பித்து அழைக்கின்றனர். இந்த நூலிலே அறம் பொருள் இன்பம் வீடு என்பன பற்றி அழகாக மக்களுக்கு உபதேசித்துள்ளார் திருவள்ளுவப் பெருந்தகை. ஆயிரத்து முன்நூற்று  முப்பது குறள்களையும் நூற்றி முப்பத்துமூன்று அதிகாரங்களாகத் தொகுத்துத் தலைப்பிட்டு வழங்கியுள்ளார்.

“வள்ளுவன் தன்னை உலகினுக் கேதந்து
வான் புகழ் கொண்ட தமிழ்நாடு”

என்ற நமது பூர்வீக புகழுக்கு காரணம்  திருவள்ளுவர். அவர் மறைந்தாலும், அவர் படைத்த திருக்குறள் என்னும் உன்னத நூல், எக்கால மனிதர்களுக்கும்  ஓர் வழிகாட்டியாக இருந்து தமிழர்களின் புகழை உலகளவில் ஓங்கச் செய்கிறது. மாணவர்களாகிய நாமும் திருக்குறளைப் படிப்போம். வாழ்க்கையை வாழ்வாங்கு வாழ்வோம்.

 நன்றி வணக்கம்.
மத்தியபிரிவு 

தர்மம் தலை காக்கும்

தர்மம் தலை காக்கும் என்பது மூத்தோர் வாக்கு. நாம் செய்யும் தான தர்மங்கள் எம்மை என்றும் காத்து வாழ வைக்கும் என்பது இதன் கருத்து. ஆம் எமக்குக் கிடைக்கும் செல்வங்களில் ஒரு பகுதியை நாம் இல்லாதவர்களுக்குக் கொடுக்கவென ஒதுக்க வேண்டும். எமது தேவைகளில் அத்தியாவசியமானவற்றை நிச்சயமாகப் பூர்த்தி செய்யத்தான் வேண்டும். ஆனால் எமது ஆடம்பரச் செலவுகளைக் குறைத்துக் கொண்டு அத்தியாவசியமான தேவைகளைக்கூடப் பூர்த்தி செய்ய முடியாது தவிக்கும் எமது சமூக அங்கத்தவர்களுக்கு நாம் வழங்க வேண்டும்.

முடிந்தவரை உணவு தானம், துணிகள் தானம், புத்தகங்கள் தானம் செய்யலாம். சிலவேளைகளில் சக மனிதர்களுக்கு நல்ல ஞானத்தை அருள்வதும் தானமாக தான் போற்றப்படும். எப்போதும் மனிதர்களை நேசிக்கவேண்டும். உயர்வு தாழ்வு பாராமல் எல்லோருடனும் சகஜமாகப் பழகவேண்டும். ’மக்கள் சேவையே மகேசன் சேவை’ என்பதற்கு ஒப்ப, நாம் மக்களுக்கு நல்ல தர்மங்களைப் புகட்டுவதை சேவையாக செய்யவேண்டும். யாரைப் பார்த்தாலும் கையெடுத்து நெஞ்சத்திற்கு நேராக வைத்து கும்பிட்டு வணக்கம் என்று சொல்லவேண்டும்

ஏழையின் சிரிப்பில் இறைவனைக் காண்பாய் என்ற ஓரு வாக்குண்டு. ஏழைகளுக்கு உதவி அவர்கள் மனதார எம்மை வாழ்த்துவதை விட மேலான வாழ்த்து வேறெதுவும் இல்லை. ஏழைகள் பசியால் வாடும்போது நாம் நம் வயிறார உண்டபின் அது சீரணமான மேலும் பழம் உண்ணுதல் நன்றா?. நாம் உண்ணத்தான் வேண்டும். உடுக்கத்தான் வேண்டும். ஆயினும் எம்மைப் போன்ற பலர் இப்போது பசியால் துடித்துக் கொண்டிருப்பதையும் உணர வேண்டும். சமூகத்தின் அங்கத்தவர் என்ற வகையில் அவர்களது பசியாற்ற நாம் என்ன செய்ய முடியுமெனச் சிந்தித்துச் செயற்பட வேண்டும். தனக்கு மிஞ்சித்தான் தானம் என்பர். அது சரியானதுதான். எனவே எமது அத்தியாவசிய தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்து பின் ஏனையோருக்கு உதவுதல் வேண்டும். சிலர் அதை மறந்து உள்ளது யாவற்றையும் பிறருக்கு வழங்கி விடுவதுண்டு. ஆனால் அது வரவேற்கத் தக்கதல்ல. காரணம் நாளை நம்தேவை எப்படிப் பூர்த்தியாகும் என்பதையும் சற்றுச் சிந்திக்க வேண்டும்.

எனவே எம்மால் குறைக்கக் கூடிய கட்டுப்படுத்தக் கூடிய தேவையற்ற செலவுகளை, விரயங்களைக் குறைத்துப் பிறருக்கு வழங்க வேண்டும். இல்லாதவருக்கு வழங்குவது என்பது வங்கியில் சேமிப்புச் செய்வது போன்றது. பிறிதொரு நேரம் எமது ஆபத்தின்போது நாம் செய்த தானங்களும் தர்மங்களும் வேறு ஓர் உருவில் வந்து எம்மைக் காக்கும். எனவே சிறு வயதிலிருந்தே நாம் இந்த நற்செயலைப் பழகிக் கொள்வோமாக.

“இல்லையென்ற கொடுமை உலகில் இல்லையாக வைப்பாய்” என்ற பாரதியாரின் கனவு நனவாக நடப்போமாக.

நன்றி வணக்கம்.

மேற்பிரிவு 
கல்விச் செல்வம்.
‘இள­மை­யில் கல்’ என்­பது ஆன்றோர் வாக்கு. இள­வ­ய­தில் படிப்­பது நம் மன­தில் அப்­ப­டியே பசு மரத்­தாணி போல் பதிந்­து­வி­டும் என்­பதை புரிந்து கொள்ள வேண்­டும். கல்­வி­தான் ஒரு­வனை அறி­வாளி ஆக்­கு­கி­றது. அறி­யாமை எனும் இருட்­டைக் கல்வி எனும் ஒளி­தான் போக்­கு­கி­றது. நல்ல புத்­த­கங்­கள் அறிவுக் கண்­ணைத் திறக்­கும் ஒரு திற­வு­கோல். கல்வி ஒரு­வனை மட்­டும் மேம்­ப­டுத்­தாது. அவ­னைச் சார்ந்­த­வர்­க­ளை­யும், சமு­தா­யத்­தை­யும், ஏன் நாட்­டை­யுமே அது உயர்த்த உத­வும். கல்­வி­யின் பெரு­மை­யைப் பழம் பாடல் ஒன்று அழ­கா­கப் பேசும். கல்வி என்­பது அழி­யாத செல்­வம். அது காலத்­தால் அழி­யாது. கள்­வ­ரா­லும் கவர முடி­யா­தது. வெள்­ளத்­தால் போகாது. தீயி­னா­லும் வேகாது. கல்­விச் செல்­வம் தவிர ஏனைய செல்­வங்­க­ளைக் கள்­வர்­கள் திரு­டிச் சென்­று­விட முடி­யும்.  வெள்­ளம் அடித்­துக் கொண்டு போகும். தீ தனது செந்­நிறச் சுவா­லை­யால் பொசுக்க முடி­யும்.
ஒரு முறை பார­தி­யார் எட்­ட­ய­புர அரச சபை­யில் இருந்து தன் ஊருக்­குத் திரும்­பிச் சென்­றார். அர­சர் கொடுத்த பணத்­தில் நல்ல நல்ல நுால்­களை வாங்கி வந்­தார். பார­தி­யின் மனைவி செல்­லம்மா தன் கண­வர் தமக்­குப் பிடித்­த­தாய் வாங்கி வரு­வார் என்று ஆசை­யாக வாச­லில் நின்­ற­வாறு அவ­ரது வரவை எதிர்­நோக்­கிப் பார்த்­தி­ருந்­தார். ஆனால், தன் கண­வரோ புத்­த­கங்­க­ளாக வாங்கி வந்­த­தைக் கண்டு சினம் கொள்­கி­றாள். சினம் கொண்ட மனை­வியை பார­தி­யார் சமா­தா­னப்­ப­டுத்­து­கி­றார். கல்­விச் செல்­வம் அள்ள அள்ள குறை­யாது. கொடுத்­தா­லும் குறை­யாது. எடுத்­தா­லும் குறை­யாது.
”தொட்­ட­னைத்து ஊறும் மணற்­கேணி மாந்­தர்க்­குக்
கற்­ற­னைத்து ஊறும் அறிவு”
இறைக்க இறைக்கச் சுரக்கும் நீர் போல அறிவானது கொடுக்கக் கொடுக்க வளர்ந்து கொண்டே இருக்கும். பெற்றோர்களுக்கு ஒரு வார்த்தை! உங்­கள் குழந்­தைக்­குக் கல்­வி­யின் அவ­சி­யத்­தைப் புரிய வையுங்­கள். கற்­ப­தில் விருப்­பத்தை உண்­டாக்­குங்­கள். ”ஒரு பெண் கல்வி கற்­றால் அது அவ­ளது குடும்­பத்­துக்கே கற்­பிப்­ப­து­போல்” என்­பார். கூடு­மா­ன­வரை உங்­கள் குழந்­தை­கள் படிக்­கும்­போது அவர்­கள் அரு­கில் இருங்­கள். தொலைக்­காட்­சியை மூடி­வி­டு­வது உத்­த­மம். பெரி­யோர்­கள் இருக்­கும் வீட்­டில் அவர்­கள் புரிந்து கொள்­ளும் வகை­யில் எடுத்­து­ரைத்து புரிய வைக்­க­லாம். இல்­லை­யேல் புத்­த­கங்­களை வாங்கி வந்து படிக்க சொல்­லுங்­கள். எல்­லோ­ருமே படிக்­கும் சூழலை உரு­வாக்­கி­னால் குழந்­தை­க­ளும் விருப்­பத்­தோடு படிக்­கும். கல்­வி­தான் வாழ்க்­கையை வழி நடத்­திச் செல்­கி­றது என்­பதை அவர்­க­ளுக்கு சொல்­லித் தர வேண்­டும். பாது­காப்­பான வாழ்க்­கையை வழங்­கு­வ­தும் கல்­வி­தான்.
படிப்­பது என்­பது பாடப் புத்­த­கத்தை மட்­டும் குறிப்­பது அல்ல.  நல்ல நல்ல நீதிக் கதை­கள், அறி­ஞர் பெரு­மக்­க­ளின் வாழ்க்கை வரலாற்றுப் புத்தகங்களைப் படிக்­கும் பழக்­கத்தை நாம்­தான் குழந்­தை­க­ளுக்கு பழக்க வேண்­டும். வாசிக்­கும் பழக்­கம் ஒரு­வ­ரது மனதை வளப்­ப­டுத்­தும். வாசிப்­பின் மூலம் பல சாத­னை­கள் உண்­டா­னதை வர­லாறு நமக்­குச் சொல்­கி­றது. உங்­கள் குழந்­தை­க­ளின் பிறந்த நாள் என்­றால் அவர்­க­ளுக்கு புத்­த­கங்­க­ளைப் பரி­சா­கத் தந்து படிக்­கும் பழக்கத்தை வலி­யு­றுத்­துங்­கள். வெறும் கல்வி மட்­டும்­தான் படிப்பு அல்ல. இசை, நாட்­டி­யம், ஓவி­யம், விளை­யாட்டு என பல துறை­க­ளில் ஆர்­வம் உள்ள துறை­க­ளில் அவர்­க­ளைச் சேர்த்து ஊக்­கப்­ப­டுத்­துங்­கள். கற்­றோர்க்கு எங்கு சென்­றா­லும் சிறப்­பு­தான். கல்­வி­யில் பெரி­ய­வன் கம்­பன் அல்­லவா! அவ­ருக்கு பணி­யா­ளாக சோழ மன்­னரே இருந்­தார் என்­பதை அறி­யும்­போது கல்­வி­யின் பெருமை புரி­கி­றது அல்­லவா!
நன்றி, வணக்கம்

மேலும் வாசிக்க

2019 ஆண்டுப் போட்டிகள்.

டென்மார்க்  சைவ தமிழ் பண்பாட்டுப் பேரவையின் 12 வது ஆண்டுவிழாவை முன்னிட்ட பண்ணிசை, பொது அறிவு மற்றும் பேச்சுத்திறன் போட்டிகள் 2019   …